Archiwa kategorii: Biografie

Jan Kaczkowski – biografia

Jan Kaczkowski urodził się 19.07.1977 roku w Gdyni, natomiast zmarł 28.03.2016 roku w Sopocie, gdzie dorastał i uczył się w Środowiskowym Liceum Ogólnokształcącym.

Następnie, po zdaniu matury w 1996 roku, kontynuował edukację na studiach filozoficzno-teologicznych w Gdańskim Seminarium Duchownym. W 2002 roku ukończył naukę z magisterium z teologii i jeszcze w tym samym roku, 15 czerwca, otrzymał święcenia prezbiteriatu. Po święceniach został on inkardynowany do Archidiecezji Gdańskiej.

Za życia był przede wszystkim duchownym rzymskokatolickim, jednak odznaczył się również jako prezbiter, doktor nauk teologicznych, bioetyk oraz organizator i dyrektor Puckiego Hospicjum pw. św. Ojca Pio.

Udało mu się osiągnąć tak wiele dzięki nieustannemu pogłębianiu wiedzy i nie spoczywaniu na laurach.

Już w kilka lat później, bo w 2007 roku, zdobył tytuł doktora nauk teologicznych (Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie). Jego praca nosiła tytuł: Godność człowieka umierającego a pomoc osobom w stanie terminalnym – studium teologiczno-moralne. Natomiast już rok później miał na swoim koncie kolejne ukończone studia podyplomowe, ale tym razem z bioetyki (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie). Dzięki temu później mógł przygotowywać programy szkoleniowe z zakresu bioetyki chrześcijańskiej. Niejednokrotnie organizował on warsztaty dotyczące komunikacji oraz etyki w medycynie (znane pod nazwą Aeropag Etyczny) skierowane do studentów prawa i medycyny.

W międzyczasie również nie próżnował, robił wręcz wiele czasochłonnych rzeczy na raz. Między innymi od 2002 do 2007 roku miał przyjemność pracować jako wikariusz w parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Pucku (tam również, w 2004 roku stał się jednym z założycieli Puckiego Hospicjum Domowego). Po tym czasie, mimo że został zwolniony ze swoich obowiązków, wciąż udzielał się w parafii jako pomoc duszpasterska. Został wtedy kapelanem domu pomocy społecznej i szpitala w Pucku. Ponadto w latach 2004-2011 dodatkowo pełnił rolę katechety w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych (Rzucew) oraz w Liceum Ogólnokształcącym w Pucku. Nim skończył pracę jako nauczyciel religii, dzięki swojemu doświadczeniu i wiedzy, od 2010 roku wykładał bioetykę w Toruniu na Uniwersytecie im. Mikołaja Kopernika. Od 2007 do 2009 roku miał przyjemność koordynować prace budowy Puckiego Hospicjum pw. św. Ojca Pio, aby na koniec zostać nie tylko jego dyrektorem, ale również prezesem zarządu. W ramach wolontariatu najchętniej angażował w pomoc innym osoby skazane oraz tzw. trudną młodzież.

Za swoje dokonania zdobył wiele zasłużonych odznaczeń i wyróżnień, a między innymi: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski od prezydenta RP Bronisława Komorowskiego (11.04.2012), medal Curate Infirmos od Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia, czy też tytuł honorowego obywatela Pucka.

Ten człowiek walczył nie tylko o innych, ale również o siebie. Już od urodzenia miał problemy zdrowotne, a mianowicie lewostronny niedowład oraz sporą wadę wzroku. Chorował również na nowotwór nerki i glejaka mózgu. Z rakiem udało mu się wygrać.

Ciekawostką jest to, że Jan Kaszczkowski udzielał się również w Internecie. Na portalu Boska TV publikował swoje filmy, był vlogerem.

Swoją postawą wobec innych oraz walką o własne życie, zainspirował wiele osób. Na podstawie jego historii i przeprowadzonych wywiadów powstały takie książki jak Szału nie ma, jest rak (wydawnictwo Więź, 2013 rok) oraz Życie na pełnej petardzie (wydawnictwo WAM, rok 2015). Sam również wydał książkę: Grunt pod nogami (wydawnictwo WAM, 2016 rok). Do lektury każdej z nich gorąco zachęcam.

Share This:

Tess Gerritsen – biografia i twórczość

Tess Gerritsen, urodzona 12 czerwca 1953 roku w San Diego, jest współczesną amerykańską pisarką. Jednak, co ciekawe, zanim świat poznał jej kunszt literacki… skończyła studia medyczne.

Z wykształcenia jest lekarzem internistą, a swoje praktyki miała przyjemność odbyć w Honolulu na Hawajach. Miała szczęście pojechać tam wraz ze swoim mężem, Jacobem Gerritsenem, który również zawodowo jest lekarzem.

Swoją pierwszą powieść wydała w roku 1987 i był to romans z wątkiem kryminalnym. Jej kolejne osiem publikacji obracało się w obrębie tego właśnie gatunku i wtedy jeszcze nie poruszyło zbytnio czytelników. Dopiero w 1996 roku Tess w pełni rozwinęła swoje skrzydła, pisząc swój pierwszy medyczny thriller pod tytułem Harvest (Dawca). Spodobał się czytelnikom na tyle, aby skłonić wytwórnię Paramount do zakupienia praw filmowych do tej książki.

W ten sposób udało jej się odnieść sukces literacki oraz zarobić na nim wystarczająco, by móc całkiem zrezygnować z bycia lekarzem.

Później napisała jeszcze wiele książek. W końcu mogła się temu oddać całym sercem. Spod jej pióra wyszły kolejno między innymi: Grawitacja (1999), Skalpel (2002), Grzesznik (2003), Sobowtór (2004), Autopsja (2005) oraz Klub Mefista (2006). Doskonale łączy ona kunszt pisarki wraz z obszerną wiedzą medyczną.

Miarą jej sukcesu jest również to, iż jej książki zostały przetłumaczone aż na 20 języków oraz regularnie można je znaleźć na listach bestsellerów nie tylko w Stanach Zjednoczonych, ale również w Europie.

Jeżeli chodzi o thrillery medyczne, można je w tym przypadku podzielić na dwie kategorie. Pierwsza do cykl z Jane Rizzol i Maurze Isles, która zawiera aż jedenaście pozycji. Są to najważniejsze publikacje w twórczości Tess Gerritsen. W drugiej kategorii znajdują się wszystkie pozostałe książki z tego gatunku i jest ich sześć, czyli niemal dwa razy mniej.

W Polsce jedną z najlepiej ocenianych książek jej autorstwa jest Chirurg (z cyklu o Jane Rizzol i Maurze Isles), która opowiada o śledztwie w sprawie brutalnego zabójcy mordującego młode, samotne kobiety poprzez wycinanie im macicy bez znieczulenia. Słynie z bardzo realistycznych opisów, które wzbudzają w czytelniku dreszcze, jak na prawdziwy thriller przystało.

Share This:

Stepnen King – biografia

Stephen King urodził się dnia 21 września 1947 roku w Portland. Jest to znany pisarz amerykański, który jest autorem przede wszystkim literatury grozy, ale nie ogranicza się do jednego tylko gatunku.

Gdy King skończył 3 lata, jego ojciec (Donald Edwin King) opuścił rodzinę. Wychowaniem małego Stephena oraz jego starszego, adoptowanego brata (Davida) zajęła się matka, Nellie Ruth. Radziła sobie sama, jednak w wyniku ich sytuacji rodzinnej często mieli problemy finansowe. Przeżyli razem kilka przeprowadzek, ale ostatecznie skończyli w rodzinnym domu Ruth, w Durham w stanie Maine. Tam uczęszczał do Durham Elementary School oraz Lisbon Falls High School. Maturę zdał w 1996 roku.

W dzieciństwie Stephen był świadkiem tragicznego wydarzenia, bowiem widział jak jego przyjaciel został potrącony przez pociąg. Niestety zmarł.

Przygoda Kinga z pisarstwem rozpoczęła się bardzo wcześniej, a przyczyniła się do tego jego matka. W ramach prezentu bożonarodzeniowego otrzymał pierwszą w życiu maszynę do pisania. Na niej powstały właśnie pierwsze opowiadania Stephena. Początkowo wydawcy nie byli nim zainteresowani, po tym jak pierwszy raz spróbował szczęścia w wytwórni, w 1960 roku. Pierwszym utworem, jaki udało mu się opublikować, było opowiadanie  Byłem nastoletnim rabusiem grobów, jednak pod zmienionym tytułem: W półświecie grozy. Początkowo opowiadania były wydawane w małych nakładach w miejscowej gazecie, którą stworzył wraz z bratem (Dave’s Rag).

King w 1966 roku wybrał się na studia: anglistykę na Uniwersytecie Stanu Maine, w Orono. Tam wykazał  się jako felietonista studenckiej gazety Maine Campus. Jako że nie pochodził z  zamożnej rodziny, by zapłacić za studia, musiał pracować. Łapał się wielu zawodów, między innymi dorabiał w pralni przemysłowej. Później miał szczęście uczyć języka angielskiego w Hampden Academy. W celach zarobkowych pisał już wtedy opowiadania, jednak głównie dla męskich magazynów.

Smutną ciekawostką jest fakt, że przez ponad 10 lat Stephen miał problemy z alkoholem, do czego przyznaje się dopiero w książce Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika. Był pijany nawet na pogrzebie własnej matki, natomiast swój własny portret jako ojca-alkoholika prezentuje w utworze Lśnienie. Z nałogiem pomogła mu wygrać rodzina i przyjaciele.

Jego pierwsza poważna powieść, Carrie, początkowo aspirowała jedynie do opowiadania. Historia młodej dziewczyny o paranormalnych zdolnościach rozrosła się jednak do czegoś więcej. Droga do ukończenia jej była jednak bolesna. King miał spory problem z wymyśleniem zakończenia, w pewnym momencie nawet ją wyrzucił. Prawdopodobnie książki nigdy nie ujrzałby świat gdyby nie żona Kinga, która ją odratowała i zachęciła męża do skończenia tego co zaczął. Ostatecznie powieść sprzedała się za 400 tysięcy USD, mimo że początkowo została wyceniona na jedynie 2,5 tysiąca USD.

Na chwilę obecną mieszka wraz ze swoją żoną w Bangor, w stanie Maine, natomiast wszystkie jego dzieci są już dorosłe i samodzielne. Synowie poszli w ślady ojca i zostali pisarzami, natomiast córka duchowną.

Stephena Kinga znamy jako najbardziej bogatego pisarza świata. W swojej karierze dorobił się ponad 2 miliardów dolarów. Wydawał książki nie tylko pod swoim nazwiskiem, ale również pod pseudonimami, takimi jak Richard Bachnam czy John Swithen. Książki rozchodziły się w nakładzie przekraczającym ponad 350 milionów egzemplarzy, dzięki czemu należy mu się miano jednego z najbardziej poczytnych pisarzy na świecie.

Share This: